ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΜΑΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΗ

Φεβ 13, 2021 | Επισημάνσεις

Σε προηγούμενο άρθρο αναφερθήκαμε σε κάποιον συμπολίτη μας που μας κίνησε την προσοχή με την αμέριστη και συνεχή βοήθειά του προς τα ζώα.

Τον αποκαλέσαμε «ο καλός Σαμαρείτης» γιατί δεν είχαμε συναντήσει κάτι τέτοιο μέχρι τώρα.
Το άρθρο μας διαβάστηκε από πολλούς φίλους, κάποιοι κατάλαβαν για ποιόν μιλάμε και έτσι κατορθώσαμε να επικοινωνήσουμε και να συναντηθούμε με τον «καλό Σαμαρείτη», του οποίου το όνομα είναι Γιώργος!
Συναντήσαμε έναν άνθρωπο που διέκρινες αμέσως την καλλιέργεια του χαρακτήρα του, το επίπεδο της μόρφωσής του, κοινωνική και πνευματική, αλλά κυρίως αυτό που μας έκανε εντύπωση ήταν η απλότητα και η ταπεινότητα έναντι των συνανθρώπων του, ειδικά δε των πασχόντων.
Σπάνια περίπτωση ανθρώπου που να είναι ταυτόχρονα πλούσιος σε υλικά και πνευματομορφωτικά επίπεδα.
Μας έκανε μεγάλη εντύπωση η άποψή του ότι τον Ιανουάριο που μόλις διανύσαμε τα περιστατικά όπου ζώα έχριζαν βοήθειας αυξήθηκαν κατακόρυφα.
Ο φίλος μας, μας μίλησε για μια πλευρά του ανθρώπου που δεν θέλουμε να την θυμόμαστε…… την κακή πλευρά. Αυτή την πλευρά που με κόπο καταπνίγουμε πολλές φορές.
Γενικά πιστεύει ότι η μεγάλη πίεση από τα lockdown φέρνει πολλούς συμπολίτες μας στα όριά τους, με αποτέλεσμα να ξεσπάνε πάνω στα ανήμπορα ζωάκια. Πολλοί απλά σταματάνε να ενδιαφέρονται και τα παρατάνε έξω, στα βουνά και στα λαγκάδια.
Η κουβέντα κινήθηκε σιγά-σιγά προς την κατεύθυνση των οικονομικών συνεπειών της πανδημίας. Ο καλός μας Γιώργος, μας ανέφερε ότι όταν εμφανίστηκε η πρώτη κρίση στην Ελλάδα το 2010-2014, οι επιχειρήσεις παρατήρησαν μια σημαντική κάμψη στην παραγωγικότητα των υπαλλήλων τους.
Τι είχε συμβεί; Η μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος (είτε λόγω υψηλότερων φόρων, είτε λόγω του ότι η σύζυγος έχασε την δουλειά της) οδήγησε τα νοικοκυριά να λάβουν κάποιες επώδυνες αποφάσεις. Σε γενικές γραμμές τα παιδιά δεν έπρεπε να καταλάβουν τίποτα, θα συνέχιζαν να έχουν τα παιγνίδια τους και δεν θα έπρεπε να τους λείψει τίποτα. Ειδικά σε θέματα υγείας δεν ετίθετο θέμα. Ότι χρειαζόταν η υγεία του παιδιού και όσο αυτό κόστιζε, οι γονείς ήταν διατεθειμένοι να το δώσουν. Αυτές οι αποφάσεις άφηναν κάποιο περιθώριο εξόδων και για την σύζυγο, μετά από κάποια οικονομία στον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Όμως τελικά δεν περίσσευε τίποτα για τον σύζυγο που τελικά ήταν και ο μόνος που έφερνε εισόδημα πλέον. Το τρίπτυχο που κυβερνούσε τις ζωές των περισσοτέρων ανθρώπων εκείνη την εποχή ήταν <<Όλα για το παιδί, ότι μπορούμε για τη σύζυγο και ότι απομένει ή και τίποτα για τον σύζυγο που εργαζόταν>>.
Κάτι η χειροτέρευση των συνθηκών ζωής, ειδικά τον χειμώνα με μειωμένες ή και καθόλου ώρες θερμάνσεως, κάτι ο περιορισμός της καλής διατροφής, κάτι και το άγχος αύξησαν τις ημέρες απουσιών από την δουλειά λόγω ασθενείας. Επίσης παρατηρήθηκε και σημαντική πτώση ‘ηθικού’ κατά την διάρκεια της εργασίας. Έτσι η παραγωγικότητα άρχισε να πέφτει κατακόρυφα.
Αρκετές επιχειρήσεις το συνειδητοποίησαν και εισήγαγαν προγράμματα δωρεάν, προληπτικών τσεκ-απ (ειδικά από το 2014 και μετά) σε μια προσπάθεια να βοηθήσουν τον εργαζόμενο να φροντίσει την υγεία της οικογενείας του καθώς και την δική του.
Ο καλός Σαμαρείτης μας είχε την ευκαιρία να παρατηρήσει αυτό το φαινόμενο από κοντά, καθώς εκείνη την εποχή η πολυεθνική εταιρεία στην οποία δουλεύει είχε επενδύσει σε ένα διαγνωστικό κέντρο. Εκεί και κατά την διάρκεια των πληρωμένων εξετάσεων από διάφορες εταιρείες φάνηκε η όλη ζημιά που είχε γίνει στην υγεία των περισσοτέρων που βίωσαν σημαντική μείωση των εισοδημάτων τους.
Ωθούμενος από την τάση του να παρεμβαίνει ενεργά και να βοηθάει άρχισε να επεξεργάζεται ένα επενδυτικό πλάνο για την εγκατάσταση μικρών διαγνωστικών κέντρων στις περιοχές που οι κάτοικοί τους είχαν πληγεί περισσότερο από την μείωση εισοδήματος.
Σε αυτά τα κέντρα θα μπορούσε ο κάθε ένας με κόστος μόνο 10 ευρώ να συμβουλεύεται παθολόγο, καρδιολόγο, να κάνει τις βασικές εξετάσεις αίματος, όλα σε μια επίσκεψη. Το πλάνο έδειχνε ότι αυτή η επένδυση ήταν όχι μόνο εφικτή αλλά και άφηνε και κερδοφορία μια και η ζήτηση για χαμηλού κοστολογίου ιατρική περίθαλψη ήταν και παραμένει μεγάλη.
Φυσικά όλα αυτά θα γίνονταν με ιδιωτικά κεφάλαια και χωρίς καμιά ανάμειξη του ΕΟΠΠΥ. Δυστυχώς, μια αλλαγή στην καριέρα του φίλου μας τον απομάκρυνε από το αντικείμενο.
Η σημερινή οικονομική κατάσταση και οι συνθήκες στην ανεργία θυμίζουν ολοένα και περισσότερο αυτά που ζήσαμε την εποχή των μνημονίων. Έχουμε πάλι μείωση εισοδημάτων αλλά και φόβο πλέον να πάμε σε νοσοκομείο να δούμε ένα γιατρό.
Το περιβάλλον είναι ιδεώδες για δημιουργία ευέλικτων και ιδιαίτερα φθηνών μικρών εξεταστικών κέντρων. Πρέπει οι επιχειρήσεις υγείας να το λάβουν υπόψη τους και καλό θα είναι να βρεθεί γρήγορα επιχειρηματίας να αναλάβει την είσοδο σε αυτό το χώρο.
Φυσικά μιλάμε για ανεξάρτητες μονάδες, μακριά από το κράτος. Όχι να επιβαρύνουμε και άλλο το κράτος που έχει να αντιμετωπίσει τις μελλοντικές επιπτώσεις της πανδημίας.
Έτσι ίσως προλάβουμε και βελτιώσουμε τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης των συμπολιτών μας.
Γι αυτό, πάντα με γνώμονα του καλύτερου ανθρώπινου αγαθού που είναι η υγεία, θα πρέπει μελλοντικά να είναι από τις πρώτες προτεραιότητες στις επιλογές μας. Θα πρέπει κάποιος σαν τον καλό μας Σαμαρείτη Γιώργο, να πεισθεί για να δώσει τις γνώσεις αλλά και την προσωπική του βοήθεια προς το συμφέρον των πολλών και γιατί όχι… των ίδιων των συμπολιτών του.

 

 

 

Pin It on Pinterest

Share This